MAGAZINO DE KOMENTOJ
ANONCOJ
Horoskopo
Legantoj
Paĝo de la redakcio
Mondo aktuala
Esperanto-Movado
Svisa paĝo
Sporto
Ŝercoj
Esperanto-Societo Zuriko
Indekso de KOMENTOJ
al la baza paĝo http://www.esperanto.ch
Federacia Konsilanto Pascal Couchpin malfermas pordo al la sunenergia epoko
Zuriko-Dübendorf, la 5-an de novembro 2007: Sur la SunImpuls-gazetarkonferenco la kuracisto kaj pioniro d-ro Bertrand Piccard tuj je la komenco atentigis pri la altiĝantaj nafto- kaj uranprezoj kaj per tio pri la bezono anstataǔi tiujn per renovigeblaj energioj.

Textfeld:  
„La danĝero ne estas, per sunenergiaviadilo sen guto da fuelo ĉirkaǔflugi la mondon, sed la kredo al nia hodiaǔa energiprovizado.“ 
Bertrand Piccard 
Sponsoroj kiel Christian Jourquin (Solvay), Nick Hayek (Swatch), Stephen Urquhart (Omega), D-ro Josef Ackermann (Deutsche Bank) kaj aliaj emfazis la neceson antaǔenigi la renovigeblajn energiojn kaj energiefikecon Tiam la Federacia Konsilanto Bundesrat Pascal Couchepin malfermis por gastoj kaj gazetaro la pordon al la fabrikhalo de la sunenergiavidailo HB-SIA kaj per tio la pordo al la sunenergia epoko en Svislando.

Per la sunenergiaviadilo HB-SIA okazu en aǔtuno 2008 unuaj testflugoj kaj 2009 la unua tag-nokto-flugo. Por 2011 la pilotoj Bertrand Piccard kaj André Borschberg planas la unuan mondĉirkaǔflugon en tag-nokta flugo sole kun sunenergio sen unu guto da fuelo.
Bertrand Piccard emfazas, ke ne estas la celo esti la unuaj aǔ la solaj, kiuj per sunenergio kaj sen unu sola guto da fuelo ĉirkaǔflugas la mondon. La sunenergiaviadilo estu simbolo por la utiligado de renovigeblaj energioj. La celo estu motivigi la popolon por la energiefikeco kaj renovigeblaj energioj Bertrand Piccard estas konvinkita, ke nia societo kapablas apliki ĉi-tiujn renovigeblajn teknologiojn por sencohava uzado de la energireservoj de nia planedo.

Post la hodiaǔa pordmalfermo al la sunenergia epoko oni devas atendi, ĉu Federacia Konsilanto Pascal Couchepin jam venontjare kiel Federacia Prezidanto fermos la pordon al la forgeskelo de la malnoviĝinta kaj riska atomenergio. La fermo de la pordoj por la malnovaj atom-fosilaj energioj same gravas kiel la malfermo de la prodo al la renovigeblaj
Anta
ǔ la fono, ke en la kvin svisaj atomcentraloj troviĝas la radioaktiveco de 10'000 hiroŝimaj atombomboj, la fermo de la atompordo estas ĉiu-tage pli urĝa.
Ankaǔ el ekonomiaj konsideroj oni devas deziri, kie finfine kreiĝu la necesaj kadrokondiĉoj por rapida kreo de renovigeblaj energioj kun ekonomiaj impulsoj kaj novaj laborlokoj. Jam nur la taǔgaj tegmentsurfacoj en Svislando posedas realigeblan sunenergi-potencialon de 30% ĝis 50% de la elektrokonsumo en Svislando.

Ĉiu privata mastrumejo povas kontribui al tio: Mendu ĉe via elektra liveranto naturelektron aǔ produkton kun ekologia elektro, kiu enhavas elcentaĵon de sunenergio. (2007-11-05)
Polaj eventoj
Kio estas „polaj eventoj”, pri kiuj mi tre ofte legas kaj aŭdas en Esperantio? Tio estas nur la eventoj de tiuj, kiuj pri ili skribas aŭ parolas. Por Pollando kaj por poloj ili havas neniun signifon. En la respektivaj tekstoj troviĝas personoj, pri kiuj mi iam, precize - antaŭ 25 jaroj kaj iom poste, ne aŭdis en la kunteksto de batalo kontraŭ la milita stato en Pollando.
Agado de Pola Esperanta Asocio estis simile restriktita kiel – ekzemple - agado de Asocio de Polaj Literatoroj kaj aliaj grupiĝoj je intelekta karaktero, ĉar estis eldonita dekreto, kiu ĉiujn aliajn leĝojn subigis al la pova leĝo pri la milita stato. Restriktoj kontraŭ Pola Esperanto Asocio tute ne atestas, ke en tiu aŭ en alia grupiĝo estis geagantoj kontraŭ reĝimo, inverse, en la malpermesita asocio kaj en la komisarita asocio estis multaj apogantoj de la milita stato kaj de la totalisma
sistemo, kiuj ankaŭ nun agas en la grupiĝoj, kiuj senĉese klaĉas pri tiu ĉi afero, eĉ se ili iam silentis. Universala Esperanto Asocio akceptis devige starigitan
komisaran estraron de Pola Esperanto Asocio, surbaze de sia iluzia neŭtraleco, sed kiam oni mortigas homojn, tiam oni ne povas kaj eĉ ne rajtas esti neŭtrala, tiam oni devas esti morala. En tiu ĉi periodo, pro supre menciitaj faktoj, mi ĉesis mian membrecon de UEA.
Kelkaj aŭ eble eĉ pli da personoj volas esti herooj surbaze de tiel nomitaj “polaj eventoj” per revenado al tempo, en kiu ili estis tute pasivaj, alie, ili tiam zorgis nur pri sia ĉiutageco. Herooj de tiama tempo estas nur tiuj, kiuj estis murditaj, kiuj estis karcerigitaj aŭ vivis kaŝe, redaktante kaj presante subterajn bultenojn, serĉitaj konstante de sekurserviluloj kaj aliaj ŝtataj agentoj.
Oni devas nepre aldoni, ke, krom tiuj rektaj batalantoj, estis tiam milionoj da homoj solidaraj kaj ne nur en Pollando, sed sur la tuta mondo, kaj dank’ al ili Solidareco venkis, inspirita antaŭe de papo Johano Paŭlo la Dua: “Ne timiĝu!”.
En Esperantio estis ankaŭ homoj solidaraj. Mi rajtas pri tio diri, ĉar mi iam provis geesperantistojn solidarigi, parte eĉ kun sukceso. Revuo MONATO en marto 1982 aperigis mian alvokon esperante en formo de anonco kaj jenaj esperantaj verkistoj okazis solidaraj: Luis Beaucaire, Clelia Conterno Guglielminetti, Wolfgang Günther,
Maŭro Nervi kaj Richard Schulz per siaj verkoj, kaj Gerd Bussing, Hermann Ebeling, Raimund Riedel, Ina kaj Hermann Tautorat per tradukoj kaj per aliaj aktivecoj, ekzemple per gvidado de la spektakloj, kun kiuj mi traveturis tra la okcidenta Eŭropo, ĉiam kun tre kora akcepto. Ada Fighiera Sikorska solidariĝis per leteroj kaj per presado, kaj Marjorie Boulton sendis poŝtkarton kun informo, ke ŝi solidariĝas
kun mi en la agado kaj kun ĉiuj, kiuj en Pollando suferas. Krome mi ricevis ankaŭ plastikajn kaj muzikajn verkojn, kiuj estis ekspoziciitaj en la galerio “sztuka polska” en Berlino kaj ankaŭ en aliaj urboj, okaze de diversaj okazintaĵoj.
Post multaj jaroj mi tre volonte scius kion faras godoranaj limpolicistoj, kiuj min, kaj ĉeokaze aliajn, kiuj kun mi veturadis, ĉe la limoj ĉiufoje kelkajn horojn haltigis; kion faras la bulgaroj, kiuj volis malpermesi vendadon de miaj kasedoj, skribante oficialan proteston dum la Universala Kongreso en Antverpeno kaj poste en Loveno;
kion faras agentoj, kiuj partoprenis dum Universala Kongreso en Varsovio en la pentra agado de “nula horo” antaŭ Palaco de Kulturo?
Verŝajne ili ĉiuj skribas raportojn pri “polaj eventoj”…
Jan Stanisław Skorupski Zuriko, la 26an de majo 2006
(ĉerpita el la retpaĝaro
http://www.skorupski.com 2006-05-30)
Borso: Heĝfondusoj estas loterio
La angla vorto hedge(heĝo) signifas sekura. Efektive tio estas perversaĵo, ĉar ne ekzistas io pli riska en la komerca mondo ol heĝfonduso. La celo de heĝfonduso estas atingi gigantajn profitojn de la investita kapitalo investante en derivativaj produktoj. Kio estas derivativaj produktoj borsaj: Tio estas ekzemple aksekuroj (de tie la vorto heĝo) por sekurigi la monŝanĝriskon de entreprenistoj. Ekezmple svisa entreprenisto, kiu volas vendi maŝinon en dolaroj al japana firmao je certa tago, volas garantion, ke lia profito restas stabila. Li nun serĉas iun asekuron, kiu diras, mi post duona jaro ŝanĝos la monon je la kurso de hodiaŭ. La prezo de tia asekuro dependas de la kursrisko. La asekuro nun siaflanke spekulas, ke tiu kurso evoluas je ĝia favoro. Tiaj paperoj estas tre riskaj. Alia tia risko papero estas opcio, tio estas papero, kiu rajtigas la posedanton ĝis certa limdato aĉeti akciojn de firmao je certa kurso. Se la kurso kreksas ĝis tiu dato kreskas la valoro de la opcio. Je la limdato mem elbas aĉeti la akciojn, se oni ne aĉetas la papero perdas sian tutan valoron. Nun tio ankoraŭ ne montras la tutan dimension de la afero. La heĝfondusoj ne nur laboras per sia propra kapitalo. Ĉar la heĝfondusoj esperas gigantajn profitojn, kiujn ili dum tempo de kreskantaj borsokursoj ankaŭ povas atingi, ili krom sia propra kapitalo ankaŭ investas fremdan kapitalon. Tion oni nomas levereĝo (de la angla vorto leverage, kio signifas levilo). Tiu nomo estas elektita, ĉar la fremda kapitalo kvazaŭ efiku kiel levilo. Konkrete tio signifas: La heĝfonduso prenas krediton kaj volas repagi la krediton per la profito ĉe la burso. Efektive estas tute senrespondeca doni al tia instituo kredito, ĉar por tiaj kreditoj en kazo de borsa kursmalkresko ekzistas nenia sekureco! En la kazo de la LTCM-fonduso lastjare la malnova SBG, kiu estas hodiaŭ parto de UBS pruntedonis al tiu fonduso krediton de 3 miliardoj da dolaroj, krediton, kion la banko nun komplete perdis. UBS ne estas la sola kredanto de tiu fonduso: Kun propra kapitalo de 5 miliardoj tiu fonduso ricevis kreditojn de pli ol 100 miliardoj de USD. Tiu sumo egalas al la jara buĝedo de Italio! La mono estis sekurigita per la valoro de la aĉetitaj borso-paperoj, sed dum la lastaj monatoj tiuj akcioj perdis trionon de sia valoro. Anstataŭ giganta profito rezultis malgajno de 33 miliardoj da doloaroj (atingita kun investita kapitalo de 5 miliardoj). La kredantoj nun devis preti rezigni pri triono de sia monbonhavo por provizore malhelpi la tujan bankorton de la fonduso. Tiun savagadon devis - alia skandalo - subteni la USoNa ŝtato, se ĝi ne volis ebligi grandan krizon en Italio, ĉar la itala ŝtato investi signifan parton de sia havaĵo en la fonduso! La perversa afero en tiu sistemo estas, ke la borso en la lastaj jaroj atingis gigantan valoron, kaj pro tiu sur la papero la profitoj de tiuj fondusoj pli kaj pli kreskis. Tiuj homoj, kiuj estis inteligentaj kaj vendis antaŭ duona jaro siajn paperojn efektive multe profitis kaj el malmulto riĉiĝis. La afero tamen estas kiel loterio: Profito dependigas kaj avidigas la homojn. Kiu foje flaris la profitegon pensas, ke tio eterne daŭras, kiel malsana ludanto. Do anstataŭ preni la gajnon, kiun ofertis la feliĉo la plej multaj homoj reinvestis. Dum la homoj aĉetis, la akcioj kondutis kiel varoj raraj: La demando ne-kontentigebla kresigas la valoron. Sed tiam subite venis la krizo en Japanio. Nun la homoj perdis sian aĉetemon kaj komencis vendi. Tio kaŭzis, ke subite estis pli da paperoj je dispono ol aĉetemuloj kaj la prezo malkreskis. Tiu malkresko nutris la timon, kaj rapidigis la malkreskon, kaj jen la akcioj perdis grandan parton de sia merkatvaloro! La tuta afero efektive okazis praktike (kun escepto de la bankakcioj mem) sen iu ajn rilato kun la vera valoro de la firmaoj kaj do la efektiva valoro de la paperoj. Konkludo: La origina funkcio de la borso estis disponigi kapitalon por la entreprenoj por novfondado kaj grandigo. Tio estas bona, sana kaj necesa. Nuntempe la borso alprenis sekundaran funkcion, nome per la paperoj mem komerci kaj gajni monon. Lastatempe tiu sekundara funkcio fremdigis la efektivan celon de la borso kaj pervertigis ĝin. Entreprenoj, kiuj volis krei ion novan ne plu povis trovi kapitalon, ĉar nature vera entrepreno generos la profiton averaĝan de 7 elcentoj. La bankoj kaj aliaj monposedantegoj promesis al si de la sekundara komerco borsa gigantajn profitojn, pro kio lastatempe la ekonomio tute ne plu ricevis monon bezonatan, sed la tuta mono fluis al tiuj spekulcentroj. La krizo nun detruis tiujn esperojn kaj dume la ekonomio malkreskis, ĉar la manko de investoj malrapidigis la evoluon. Pro tio la bankoj do kulpas pri la ekonomia krizo tutmonda! (dw 98-10-03)
Soneto memore al Hermann Tautorat

EN TAGO DE TRI MAGIISTOJ

helptaǔga ĉar tre multe sciis
per ŝerco li agis plej bone
kuraĝis entute senkone
precipe se li ironiis

ni ofte en la galerio
dum longaj merkredaj vesperoj
babilis pri simplaj aferoj
okaze de ekspozicio

en tago de tri magiistoj
memoru pri l'arta ĉapelo
la krono de protagonistoj

perdita en la komputilo
kverelo fariĝis ĉielo
foriris de vigla utilo

               Jan Stanislaw Skorupski
 

 


 

 
 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Diese Seiten sind gesponsert vom internationalen Sprachdienstleistungsunternehmen und Übersetzungsdienst:
Ĉi-tiujn paĝojn sponsoras la internacia lingvo- kaj tradukservo:
Allsprachendienst Esperanto GmbH